~ trinitygr89 ~

...but then again I remembered; the shadow I was always chasing was me. My imprint on a high contrast, high resolution canvas. My nega...

Σιωπηλά κάθισαν αντικριστά, ο καθένας να κοιτά το άπειρο. Οι λέξεις δεν έβγαιναν. Το μυαλό σκοτεινό, οι σκέψεις μακάβριες. Καμιά τρυφερό...

...και μέσα στη θολή από τον καπνό όψη του, ξεχώρισαν τα πράσινα μάτια του. Την κοίταξε για μια στιγμή και χάθηκε. Σαν το αστέρι που πέφτει...

"Δε μου λείπεις εσύ", είπε και κοίταξε έξω από το θολωμένο παράθυρο τον ήλιο που πάλευε να ξεπροβάλει από τον συννεφιασμένο ουραν...

Όλα ήταν παρανοϊκά. Βουτήξαμε μαζί στη λήθη του γλυκού αποστάγματος και αφεθήκαμε. Ο χρόνος μετρημένος σε πόντους στάχτης. Στη στάχτη των ο...

Λέξεις μαζεμένες, άρτια τοποθετημένες  σ'ένα κομμάτι χαρτί τσαλακωμένο,  πεταμένο στα σκουπίδια  και εγώ το ερείπιο που στέκει μισοπ...

Εδώ που είμαι τώρα, γνώρισα ανθρώπους που έζησαν ή ζουν ακόμα πόλεμο, που ξεριζώθηκαν από τον τόπο τους σαν παράσιτα στον αγρό, που αναγκάσ...