Τετάρτη, 5 Μαρτίου 2014

Ο κήπος (The garden).

Αντικατοπτρισμοί του ουρανού σε τόνους ασφάλτου. Μαύρο και γκρι με μια ιδέα γαλανού.
Ο ήλιος εδώ δεν ανατέλλει πια. Κάνει διακοπές στις μικρότερες μοίρες των τροπικών. Ξαπλωμένος σε μια παραλία με κοράλλια και χρυσή άμμο. Ο ήλιος αποφάσισε να κάνει εκπτώσεις και να μας αφήσει να ασφυκτιούμε με εναλλαγές από μαύρο σε γκρι και τούμπαλιν.
Στα μεγάλα σκοτάδια παίρνονται οι χειρότερες αποφάσεις που είναι πάντα και οι πιο σωστές. Εδώ δε χωράνε συναισθηματισμοί. Εδώ είσαι εσύ και το θηρίο που κρύβεις τόσο καλά μέσα σου. Εδώ, υπό το άγρυπνο βλέμμα του του μαύρου θόλου, είσαι μόνος σου.
Τα πουλιά πετούν χαμηλά γιατί φοβούνται την βροχή. Μα πιο πολύ ίσως να φοβούνται το μαύρο πέπλο του θανάτου που μας σκεπάζει. Η γη ουρλιάζει για βοήθεια. Κι εμείς ατάραχοι συνεχίζουμε να μπήγουμε τη βελόνα πιο βαθιά στη σάρκα της.
Σήμερα το αίμα δε σταματούσε να τρέχει από την τσακισμένη φλέβα.
Σήμερα πέθανα σε κάποιο ιατρείο προσπαθώντας να σωθώ. Σήμερα είναι η μέρα μηδέν.
Σήμερα ανάμεσα σε απαθείς καλημέρες και μισοπεθαμένα αντίο πνίγηκε η ελπίδα. Από μια γουλιά καφέ και μια τζούρα νικοτίνης.
Ανάμεσα στην πεταλούδα που αναρροφά το αίμα μου και την σπασμένη φλέβα, εκεί, η αρρώστια μου γελά χωρίς να με λογαριάζει.
Σήμερα μαζί με μένα, πέθανες κι εσύ.

Reflections of the sky on tones of concrete. Black and grey with a possibility of light-blue.
The sun is never rising here anymore. It's on vacations in another country, laying down on a beach with corals and golden sand. The sun decided to make cuts and to let us drowning in between the black and grey skies. In the darkest times one makes the worst decisions that apparently are the best ones. No time for one to be sensitive. Here, it's only you and the beast that you're hiding so carefully inside you. Here, under the never-sleeping glare of the dark sky, you are completely abandoned. The birds don't fly too high because they're scared from the rain; but even more they're scared from the black veil that is covering us.
The earth is screaming for help and we are continuing to push the needle deeper to its flesh.
Today the blood couldn't stop leaking out from the wounded vein. Today I died in a doctor's office while I was waiting to be saved. Today is day zero.
Today between the insensitive good morinings and the dead goodbyes the hope died; it drowned in a drop of caffeine and an inhale of nicotine. Between the needle that sucks my blood and my damaged vein, there, my disease is laughing without carrying about me.
Today, when I died, you died with me.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου